Foundation van Hand tot Hand

Vanochtend beginnen met een echte vakantiedag: we gaan zwemmen in een hotel, hier in Giritale. Lekker relaxen. Vanmiddag doen we nog een paar laatste dingen. Ook gaan we afscheid nemen van de fam Ameradassa, die ons geweldig helpen hier in deze regio. Hotel Giritale is prachtig. Ik lig nu op te drogen op het terras van het hotel met een adembenemend uitzicht op Giritalewewa (het meer van Giritale) met de bergen op de achtergrond. Plaatjes die je eerder verwacht van Zwitserland bijvoorbeeld. Heerlijk gezwommen in het buitenbad met Rouling, Nuwan, Subhani, Shehan en Jan. De overigen vinden het te waaierig. Voor de kleintjes is het te koud. Even lekker niksen, geen verslagen en geen bezoeken. Tis net vakantie zo.

Olifanten! Na een heerlijke lunch (deze keer wel rijst en curry voor mij), stonden we klaar voor vertrek. Tot een man van het hotel ons terugriep. Aan de overzijde van het meer was een kudde wilde oolifanten verschenen. Welliswaar een hele kijk ver, maar we konden ze duidelijk onderscheiden: meer dan 30 stuks, groot en klein! Majestues, zo aan de rand van het meer. Een verrekijker van het hotel maakte het beeld nog imposanter. Yes Maud en Mijke, ik heb ze gezien!!! Ik zal proberen er een mee terug te nemen...... Overigens leer ik een paar woordjes singalees deze dagen. Jan en Karin spreken al een aardig woordje mee zo nu en dan. Een leuke..... Shenaltepenis. Ofwel Shenal heeft hooikoorts. Tja, je kunt maar wat leren.

We zijn bij Asele geweest, het sponsorkindje van mijn schoonmoeder. Asele is een leuke jongen van 16 jaar, die nu in grade 9 zit. Hij gaat graag naar school. Ook is erg verlegen. Zijn vader, een visserman, en zijn moeder hebben het heel goed voor elkaar. Een goed huis, een eigen put (door vader prachtig gemaakt 7 jaar geleden handmatig gemaakt), waar ze alle maanden vers en schoon water hebben. Ook hebben ze inmiddels electra. Een goed gezin. Asele kan engels praten en schrijven. Ik heb de rugzak afgegeven en ook een kaart over Holland, met jullie adres, met de vraag om te schrijven! Daarna hebben we mevrouw Weeresinga ontmoet. Met haar hebben we vorig jaar afgesproken dat ze naar een stuk grond mocht uitkijken. Dat heeft ze gedaan. Vanmiddag heeft ze ons meegenomen naar zeg maar de jungle. Een werkelijk fantastisch panorama, met de bomen en struiken, de paddy-fields en een rivier. Toeristen betalen enorm veel geld om dat soort taferelen te bezoeken. Wij kregen het gratis en voor niets. We hebben een principe-deal gesloten om de grond aan te kopen. 3 are voor 2100 euro. We gaan er een project van maken, met huis en al. Bart, details volgen. Vanavond eten bij Woodside Inn. Sunil, onze chauffeur, moet bij mij op de kamer slapen, omdat het hotel te vol zit.

"Night out in the jungle" Ik wil een ervaring toch nog even met jullie delen. We hebben vanavond nog twee huizen bezocht waar we electra aan het verzorgen zijn. Stel je voor: je loopt dwars door de jungle, in het pikkedonker. Je ziet geen hand voor ogen. Een sterrehemel met onnoemelijk veel sterren, op weg naar nog onverlichte huizen. Voorop een man met een brandende toorts. Vertelt die man dat dit "elephant-country" is.... Need I say more?! In een van die huisjes zullen we het restant van het dak dat nog geen dakpannen heeft, maar bananenbladeren, voorzien van een dak van pannen. Dat is veiliger met electra in het huis. Afijn, nog een extra ervaring erbij op deze dag. Ik mag van Jan nu niet zeggen dat de dag voorbij is en we gaan eten...... Who knows!!?