Foundation van Hand tot Hand

Vandaag hebben we de biologische singalese moeder van Nuwan Heerkens dus ontmoet. Geen twijfel mogelijk: de gelijkenis is heel opvallend. Samen met twee zusters is naar ons hotel gekomen. Een prachtige, ontroerende ontmoeting tussen haar en haar 18-jarige zoon. Fantastisch om daar bij te mogen zijn. Nuwan stond er zelfs op dat ik erbij bleef. Ik heb me nuttig gemaakt door foto's te maken, heel veel foto's. Er zullen vast wel een paar mooie plaatjes tussen zitten. Uit de verhalen hoor je duidelijk dat deze singalese vrouw van 39 geen makkelijk leven gehad heeft. Door hard te werken, verdient ze momenteel 28 euro per maand. Ze is dolgelukkig dat ze haar zoon in haar armen kan nemen en laat hem geen moment meer los. Nuwan's biologische vader leeft niet meer. Jan en Karin genieten van de gebeurtenis, met volle teugen en geemotioneerd. Prachtig dat ze hun kinderen (Subhani onmoette haar familie vorig jaar al) de kans gunnen hun biologische ouders te onmoeten. Een fijn moment om te mogen delen. Daarna kleden we ons om en vertrekken we naar een hotel aan het strand met zwembad. We komen terecht bij Blue Oceanic, waar we genieten van een heerlijke lunch buiten op het terras. Tomatensoep en wat frietjes. Verzadigd zoeken we een ligstoel op en we nemen nog een plons. Ik koop nog een leuk souvenir voor ons Niet, op het strand. Een strandverkoopster, die slechts een kwart van de opbrengst mag houden. De rest moet naar "de boss". Voor Subhani en voor Karin koop ik een mooie omslagdoek van haar. Vanavond gaan we weer een lekker hapje eten bij Coconut Primitive. Ik tracteer omdat het zo'n speciale dag is, het einde van een imponerende week. Nog anderhalve week te gaan. Een mooi programma staat ons nog te wachten.