Foundation van Hand tot Hand

Vanochtend om 5.15 uur opgestaan. Om 6.00 uur komt Shehan me ophalen om me naar het vliegveld te brengen. Als ik om 5.50 uur mijn kamerdeur opendoe zit de hele familie Heerkens me op te wachten op de veranda. Gisterenavond het afscheidsdiner gehouden bij Coconut Primitive, samen met gezin van Shehan. Een heerlijk laatste samenzijn, met uitwisseling van presentjes. Lekker gegeten en een paar grote flessen bier soldaat gemaakt. Het was bijzonder gezellig en aangenaam. Daarna, het was al begin nacht, met woorden afscheid genomen van mijn vakantiemaatjes, de familie Heerkens. Ik heb ze verteld dat ik het een fantastische tijd gevonden heb. Het is sowieso bijzonder dat een gezin een verstekeling meeneemt op de reis, maar dat het zo uitpakt is geweldig. Ik heb me echt onderdeel van hun gezin gevoeld, me geaccepteerd gevoeld zoals ik ben. Ik heb mezelf kunnen zijn! We hebben samen gewerkt, samen geleefd, samen gelachen, gehuild en genoten. Prachtige momenten beleefd. En de ambitie uitgesproken om terug te komen. Om dit fantastische werk te continueren. Daar gaan we vanuit Nederland al na de vakantie mee beginnen. We komen hier terug. Beloofd! Jan, Karin, Nuwan, Subhani en Rouling: enorm bedankt voor wie je bent en wat jullie gedaan hebben. Ik heb van jullie genoten. De vlucht naar Doha is vertraagd. Dat begint goed. Ik vertrek niet om 9.00 uur, maar om 9.35 uur. Geen probleem: ik heb een Ipod en een goed boek. En bovendien een gigantische hoeveelheid herinneringen. Fatima Boys' Home, de school uit Kantale, de moeder van Nuwan, 7 euro per jaar voor een meisje in een tehuis, Chamara ons sponsorkindje, de olifanten in Pinawella en nog veel veel meer. Ik kom mijn tijd dus zeker door. Om 9.30 uur zit in in het eerste toestel. De dame aan de balie was zo vriendelijk een nieuwe boeking te maken voor een plaats bij de nooduitgang. Ik kan mijn benen helemaal strekken. Ook de 10 kilo in de handbagage (3 kilo teveel volgens Qatar-Airways) was geen probleem. Wat je met een klein beetje vriendelijkheid en singalees kunt bereiken. Paar minuten nog en Off we Go: eerste etappe terug naar mijn meiden! Heerlijk.

De volgende etappe gaat in een sneltreinvaart. Aankomen, naar de ontvangsthal, controle, naar de gate en aan boord in nog geen 10 minuten.Om 14.30 uur (het is dan 12.00 uur in Doha) geland uit Colombo en om 12.20 uur Doha-tijd typ ik dit bericht. Dit gaat dus voorspoedig. Nu maar hopen dat ze mijn koffer in een halfuur kunnen overladen naar dit toestel.

Om 18.15 uur geland in Frankfurt. Een lange zit met korte slaapmomenten. In Frankfurt nog drie uurtjes zien te vullen en dan de laatste stap, naar huis. Ik begrijp dat het in Kandy nu slecht weer is van Jan. Ik hoop dat dat snel verbeterd.

De laatste keer boarden: 20.45 uur in Frankfurt. 21.20 vertrek en dan een uurtje vliegen! Typisch dat ik vandaag voor het eerst imodium nodig heb en al die weken in Sri Lanka niet. Zal vast ook spanning zijn. Mijn laatste update van deze web-log. Ik dank jullie allemaal voor het lezen en de reacties. Heel stimulerend voor ons, voor mij. Deze web-log zou nooit tot stand hebben kunnen komen zonder de geweldige steun van Anthony Melis, de webmaster. Bohome Estuti Toon!!! I owe you one.

Jahoeeee..... Holland here I come. Nog effe meiden.... Enne.... Als je een prachtige eiland in de tropen wilt bezoeken? Doen. Sri Lanka is magnefiek en veilig. De inwoners verdienen toeristen. Alleen dan kan het land verder opkrabbelen.

Ayubowan.