| 10.08.2008 - Dagje Familie Nuwan |
 |
 |
| Sunday, 10 August 2008 00:00 | |
|
There are no translations available. Vandaag hadden we een dagje gepland met de familie van Nuwan. Het is bijna niet mogelijk om iedereen apart te bezoeken dus dachten we: We nodigen ze uit voor een lunch hier en dan kunnen we daarna naar het speelpark aan het strand gaan, dan kunnen we lekker kletsen en ook de kinderen hebben wat te doen. We hebben ook Mangalika, Eresha en Roshan uitgenodigd, want die zien we anders ook niet meer voor we weggaan. Ook Shehan, Dayani en de kids komen voor de gezelligheid en zij kunnen ook evt wat tolken. Mangalika, Ereshan en Roshan waren de eersten. Dat was leuk, want nu hadden we even alle tijd voor hun. Daarna kwamen ook de anderen. De familie van Nuwan kwamen met zijn elven. Moeder en broertje, oma, twee tantes, twee ooms, nichtje en drie neefjes. De jongste tante was er niet bij omdat haar zoontje ziek was. Het was meteen een heel goede sfeer. Ze waren erg blij om ons weer te zien en dat was wederzijds. Natuurlijk werd er meteen gezegd dat het zo jammer was dat Nuwan er niet bij was. We hebben eerst wat gedronken met cake, bananen en koekjes. We gaven de familie de foto’s van vorig jaar en daar waren ze heel blij mee. We hebben een poosje zitten praten, de kinderen speelden in het zand en toen de rijst en curry klaar waren hebben we gezellig met zijn allen gegeten. Na het eten moesten Mangalika, Eresha en Roshan terug naar huis. Het was inmiddels 15.00uur en het was nog zeker 3 uur reizen. We hebben afscheid genomen, nadat ze ons nog wat kadootjes gaven. Mangalika was ook erg emotioneel en ik hoop dat we een volgende keer een complete familie Fernando ontmoeten, dus dat Sunil dan ook weer thuis is vanuit Irak. Hierna zijn we met de anderen over het strand naar het speelparkje gelopen. De familie had veel lol om een blank echtpaar dat hier voor het hotel op het strand lag te zonnen in piepkleine badkleding. Sommige toeristen snappen nog niet dat je dit hier niet zomaar overal kan doen. Maar ja, het levert wel weer veel gespreksstof. Bij het speelparkje hebben we voor de jongens vliegers gekocht en voor Subhani, Ruoling en Shewin een bal. De kids hebben zich kostelijk vermaakt en wij ook met het kijken ernaar en het samenzijn. Het was echt een zondags familiegebeuren. Op een geven moment riep ik “Jan, Jan” en ineens stond iedereen op en werden de kids geroepen om te gaan. Ik weet niet of het toeval was, maar jan betekent ik het singalees: gaan, dus of de familie nou dacht dat ik wilde gaan of dat ze op dat moment zelf zoiets hadden van we moeten maar eens gaan.....??? We zullen het nooit weten. (inmiddels weten we het wel; de familie had het roepen van mijn naam door Karin als commando als voor vertrek opgevat!) Jan is met oma, Subhani en een neefje met de tuctuc teruggegaan en wij zijn weer over het strand teruggelopen. Bij het hotel hebben we nog wat gedronken en toen moesten ze ook terug, anders zou het veel te laat worden. We zijn met ze meegelopen naar de bushalte, maar toen er geen bus kwam zijn ze met twee tuctucs naar het busstation gegaan om daarvandaan de bus te nemen. We hebben ze uitgezwaaid en hopen ze snel weer terug te zien ( volgend jaar???) |
Like ons op Facebook
Sri Lanka: many faces
