Zondag 6 februari werd er in de “community hall” van Diyabeduma een “eye-camp” gehouden. Vanuit Nederland hadden wij een paar honderd nieuwe en gebruikte monturen meegenomen. Een opticien uit het nabijgelegen Polonaruwa was gevraagd om bij iedereen die dat nodig had, een bril aan te meten. De glazen zouden door de stichting betaald worden. Tevoren was dit via de scholen aan iedereen kenbaar gemaakt. De mensen hebben zelf vaak geen geld voor een bril. Vooral de monturen zijn duur! Toen wij daar ‘s morgens aankwamen, zat de hal bomvol mensen, zowel kinderen als volwassenen. De opticien was al druk bezig met het aanmeten van de glazen. Wij hebben dan ook snel de monturen uitgestald op de tafel die ze de vorige dag nieuw gekregen hadden. Op een ander tafeltje werden de kindermonturen gelegd. We hadden meer monturen dan menig opticien in Sri Lanka. Als ze bij de opticien geweest waren, mochten ze bij ons een montuur uitzoeken. Dat was nog een hele klus, want in sommige gebruikte monturen zat nog een glas. Het bleek uiterst moeilijk te snappen dat dat niet de goede glazen waren en dat ze nog vervangen dienden te worden door hun eigen glazen. Ze zetten een bril op en kwamen er dan achter dat ze nog niets zagen. Helemaal teleurgesteld gaven ze dan het montuur terug. De hele dag opnieuw moest er uitgelegd worden hoe het precies werkte. Het bleef een komische situatie. Er waren zoveel mensen gekomen dat we de hele dag doorgewerkt hebben. Tijd voor een lunch was er niet, want iedereen moest aan de beurt kunnen komen. Sommige mensen hadden er ver voor gelopen! Op het einde van de dag bleken er 137 brillen te zijn aangemeten! Het was dus echt nodig! Om ongeveer 15.00 uur werd er besloten om geen nieuwe mensen meer toe te laten. Om 16.00 uur was het klaar. Toen was er tijd voor de geplande optredens van de vorige dag. Er werd door de kinderen gezongen en gedanst en de vrouwen hadden een toneelstukje ingestudeerd. Wij verstonden dat natuurlijk niet, maar gezien het plezier van de aanwezigen was het een komedie! Ook nu weer was er door een aantal vrouwen voor ons gekookt. Heerlijk eten en dan voldaan naar huis. Als we volgend jaar terugkomen loopt half Diyabeduma met een bril!
Deze eyecamp werd mede mogelijk gemaakt dankzij de ondersteuning die we mochten ontvangne van Enny Smit - de Wolf van "Eyeclarify".