| 26.07.2009 - In het hotel |
 |
 |
| zondag, 26 juli 2009 21:00 | |
|
Zondag breng ik noodgedwongen de hele dag door in hotel Silver Sands. De klachten van gisteren hebben vanacht doorgezet. Ik bespaar jullie de details, maar het was een "rough night". Jan, Karin, Nuwan, Subhani en Ruoling zijn vanochtend rond 8.15 uur vertrokken met Shehan, richting Colombo. Ze gaan daar eerst even shoppen omdat Nuwan overhemden wil laten maken. Hij heeft foto's van prachtige design-hemden van internet gehaald en hij wil deze hier laten maken. Vorige trip heeft hij een mooi kostuum laten maken voor zichzelf. Dat kunnen ze hier als de beste; je ziet ze overal de naaiateliers. In 2005 was ik in Anuradhapura en droeg een workers-broek in het beige. Op straat werd ik aangesproken door een eigenaar van een naaiatelier, die vertelde dat hij in een uurtje een nieuwe kon maken, exact gelijk aan de broek die ik droeg. Midden op straat werden mijn maten genomen en koos ik een stof. Een uur later ontving ik van de man inderdaad een exacte kopie van mijn broek in een ander kleurtje. Voor een habbekrats. Geweldig! Daarna gaan ze verder zuidwaarts, naar de familie van Subhani, die als baby geadopteerd is door Jan en Karin. Enkel jaren geleden hebben ze de ouders van Subhani op laten sporen omdat ze hen graag deel wilden laten uitmaken van elkaars leven. Ik vind dat een prachtige insteek, waar ik heel veel respect voor heb. Twee jaar geleden mocht ik de familie, waaronder ook Subhani's zusje die sprekend op haar lijkt, onmoeten. Ik was graag vandaag weer meegegaan, maar ja. Ze zullen daar met open armen ontvangen worden, dat weet ik zeker. Subhani wilde zo graag naar haar familie, ze vraagt het al enkele dagen. Het zal een hartelijk weerzien zijn. Vervolgens gaat het gezelschap naar de omgeving van Kalutera, waar ze vrienden zullen ontmoeten. Ook hen onmoette ik in 2007, met uitzondering van vader Sunil, die toen in het buitenland werkte. Dochter Eresha was trouwens nog eens een avondje bij Anita en mij thuis toen ze in Nederland verbleef. Sunil is voor het eerst sinds vijf jaar weer thuis, dus Jan en Karin zullen hem voor het eerst in jaren weer terugzien. Ze zullen ongetwijfeld kunnen genieten van de kookkunsten van moeder Mangalika, net als in 2007. Al met al verwacht ik ze pas laat terug, het is een uur of drie rijden. Het is trouwens prachtig om te zien dat werkelijk iedereen hier die we ontmoeten zo warm over Jan en Karin spreken en hen graag weerzien. Je merkt dat iedereen hen in hun hart gesloten heeft. Dat komt natuurlijk door het feit dat de Heerkens' hier al 20 jaar komen, maar vooral denk ik omdat ze zo respectvol met het land, de cultuur en de mensen omgaan. Ze spreken de taal redelijk en snappen de gebruiken en de regels. Dus worden ze graag teruggezien. Door vrienden, de mensen van het hotel, de winkels, kortom iedereen. Voor een man als ik, die nog veel wil en vooral ook moet leren van dit prachtige land, zeer inspirerend. De samenwerking met Jan en Shehan verloopt prima. We zitten volledig op dezelde lijn. We hebben al diverse goede gesprekken gehad, ook over lastige zaken en merken dan dat onze visies dezelfde zijn. Bovenal lachen we veel, het is goed samenwerken. Ik kom de dag vandaag wel door. Ik heb mijn boeken, mijn ipod en ik kan er op uitgaan als ik me beter ga voelen. Het weer is helaas iets minder, het is bewolkt, dus in de zon een boek lezen is er niet bij helaas. Direct ga ik mijn meiden bellen, daar verheug ik me enorm op. De vakantie is begonnen voor ze, hoewel Anita nog moet werken. Maud gaat deze week de hele week op Scoutingkamp. Ik wil haar natuurlijk nog wel even spreken. Ik hoor dat ze het goed hebben samen. Dat doet me deugd. Ik ben zo trots op ze. Wie heeft dat nou, drie prachtige meiden die je de kans geven om drie weken je passie te mogen beleven? Ik ben een gezegend man. Heerlijk om ze straks uitgebreid te spreken. Morgen staan weer projecten op de rol. Overigens beste donateurs, we zijn druk in de weer met jullie donaties. Ik kom daar zsm op terug. Bohome Estuti!!! |
Like ons op Facebook
Sri Lanka visueel
